Zmiany w lokalizacji instalacji PV
Okiem eksperta
Łukasz Dziamski, Partner w HANTON Kancelaria Prawna
W dniu 24 marca 2023 r. Rada Ministrów wniosła do Sejmu projekt nowelizacji ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Oznacza to szereg zmian w zakresie realizacji inwestycji OZE i budowy magazynów energii. W założeniu reforma ma uprościć, przyspieszyć oraz ujednolicić procedury dotyczące planowania przestrzennego.
Szykuje się wiele kluczowych zmian w zakresie procedury planistycznej. Pierwszą, najważniejszą z nich jest zastąpienie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego nowym narzędziem planistycznym jakim będzie plan ogólny. Zgodnie z projektem ustawy, plan ogólny to wiążący akt prawa miejscowego, którego postanowienia będą musiały być odzwierciedlone w treści sporządzanych miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz decyzji o warunkach zabudowy. Dokument ten ma zostać uchwalony przez każdą z gmin końca 2025 r.
Celem planu ogólnego jest określenie struktury funkcjonalno-przestrzennej gminy poprzez wydzielenie stref planistycznych. Przykładem stref planistycznych jest np. strefa infrastrukturalna, strefa gospodarcza, strefa wielofunkcyjna z zabudową mieszkaniową wielorodzinną. Dodatkowo, każda ze stref będzie miała określony własny profil funkcjonalny, co oznacza, że strefa będzie mogła obejmować teren: komunikacji, wód, zieleni urządzonej oraz infrastruktury technicznej o powierzchni nie większej niż 0,5 ha. W konsekwencji, zdefiniowanie poszczególnych stref planistycznych i ich zakresów umożliwi albo nie dopuści do realizacji inwestycji OZE.
Z perspektywy lokalizowania OZE i magazynów energii, bardzo duże znaczenie ma wprowadzany art. 14 ust. 6a pkt 2 projektu ustawy, zgodnie z którym zmiana zagospodarowania przestrzennego terenu pod instalacje odnawialnych źródeł energii o mocy powyżej 150kW będzie następowała wyłącznie na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Cytując, „zmiana zagospodarowania terenu, dotycząca niezamontowanych na budynku instalacji odnawialnych źródeł energii lokalizowanych:
- na użytkach rolnych klasy I-III i gruntach leśnych,
- na użytkach rolnych klasy IV, o mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 150 kW lub wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej,
- na gruntach innych niż wskazane w lit. a i b, o mocy zainstalowanej elektrycznej większej niż 1000 kW – następuje na podstawie planu miejscowego.”
Niemniej jednak, nowelizacja przewiduje również wprowadzenie uproszczonej procedury uchwalenia planu miejscowego w celu wyznaczenia lub zmiany lokalizacji instalacji OZE lub uchylenia zakazu lokalizacji zamontowanych na budynku instalacji odnawialnych źródeł energii wykorzystujących do wytwarzania energii wyłącznie energię promieniowania słonecznego lub mikroinstalacji w rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.
Uproszczenie procedury planistycznej oznacza m.in. jednoczesne występowanie do wszystkich organów i podmiotów zobowiązanych do sporządzenia opinii i uzgodnień oraz skrócenie czasu do 14 dni na ich wydanie, ograniczenie form przeprowadzania konsultacji społecznych, pominięcie etapu zbierania wniosków do planu miejscowego, a także co bardzo istotne – o możliwości zastosowania procedury uproszczonej wypowiadać się będzie wojewoda. Wydanie zgody zależne będzie od jego oceny, czy spełnione zostaną kryteria określone w ustawie.
Optymalizacja procedur planistycznych to nie wszystko. W pakiecie nowych rozwiązań nowelizacja wprowadzi również narzędzie w postaci zintegrowanego planu inwestycyjnego (ZPI), którego głównym założeniem jest wspólna realizacja przedsięwzięcia inwestora z gminą. Na podstawie ZPI oraz umowy urbanistycznej, będącej jego częścią, inwestor będzie mógł negocjować warunki planistyczne dla danego obszaru terenu, w tym również w zakresie instalacji energetycznych. W założeniu ZPI będzie uproszczoną formą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Decyzje o warunkach zabudowy (WZ), co do zasady, będą mogły być wydawane jedynie na tzw. obszarach uzupełnienia zabudowy, o ile gmina postanowi takie obszary wskazać w planie ogólnym. Decyzje wydane na nowych zasadach będą musiały być zgodne z planem ogólnym oraz będą obowiązywały przez 5 lat od daty, kiedy stały się prawomocne. Co jednak istotne, decyzje WZ dla instalacji OZE będą mogły być wydawane również poza obszarami uzupełniania zabudowy, a więc również w gminach, które takich obszarów nie ustalą w planach ogólnych.
Zarówno w zakresie planów miejscowych, jak również decyzji o warunkach zabudowy czeka nas rewolucja. Sytuacja gospodarcza i energetyczna stale się zmienia, zatem miejmy nadzieje, że nowelizacja rzeczywiście uporządkuje chaos planistyczny i ułatwi realizacje koniecznych przedsięwzięć. Zgodnie z aktualnymi zapowiedziami, projekt ustawy ma zostać uchwalony do końca pierwszej połowy 2023 r.
HANTON
HANTON jest polską, niezależną, kancelarią prawną, wyspecjalizowaną w obsłudze przedsiębiorców, ze szczególnym uwzględnieniem podmiotów działających na rynkach regulowanych takich jak: energetyka, transport, nieruchomości.
Jesteśmy specjalistami z zakresu prawa energetycznego, kolejowego, ochrony środowiska, kontraktów budowlanych i zamówień publicznych. Działamy kompleksowo. Przygotowujemy opinie i analizy, negocjujemy i opracowujemy kontrakty handlowe, prowadzimy transakcje których przedmiotem są aktywa majątkowe oraz transakcje fuzji i przejęć, jak również reprezentujemy w sprawach przed organami administracji publicznej oraz sądami. Jesteśmy kancelarią rekomendowaną przez Legal 500 Green Guide jako zaufany partner prawny zielonej transformacji.
Łukasz Dziamski
Partner w HANTON Kancelaria Prawna
Dodaj komentarz