Elektrownie wiatrowe w orzecznictwie sądów administracyjnych – ciekawe zagadnienia prawno-podatkowe, o których warto jest wiedzieć

Opublikowany: Szacowany czas czytania: 35 minut
energetyka wiatrowa
Źródło: Shutterstock

Eksperckim okiem

Zespół prawny redakcji e-magazyny.pl

W dzisiejszej publikacji skupimy się na przedstawieniu zagadnienia związanego z szeroko rozumianą tematyką elektrowni wiatrowych (farm wiatrowych) przez pryzmat ciekawych tez orzeczniczych, które zostały zaprezentowane przez składy orzekające w wyrokach naszych krajowych sądów administracyjnych.

Zagadnienia te mogą i często budzą uzasadnione wątpliwości interpretacyjne – szczególnie w kontekście zmieniających się przepisów odległościowych, podatkowych etc. Wyjaśniamy – poniższy zbiór tez orzeczniczych stanowi syntetyczne zebranie wybranych przez nas stanowisk, które wskazują na właściwy kierunek interpretacyjnych oraz służą wyjaśnieniu wielu problemów z punktu widzenia praktycznego. Zachęcamy do analizy również tych wyroków, które zostały wydane w poprzednim stanie prawnym, gdyż może okazać się, że będą one niezwykle pomocne w kontekście toczących się już sporów, które należy analizować właśnie na podstawie ówczesnych przepisów (tj. przepisów obowiązujących w momencie zaistnienia danego zdarzenia prawnego). To również doskonała okazja do tego, aby uruchomić szerszą debatę/polemikę na temat konkretnych rozwiązań, do czego konsekwentnie zachęcamy.

Pamiętajmy – analiza i zgłębianie wiedzy pochodzącej właśnie z wyroków sądów administracyjnych dostarcza nam nieocenionego ładunku wiedzy, która może zostać przez nas wykorzystana w codziennej pracy zawodowej w szeroko rozumianej branży energetycznej.

Wprowadzenie do zagadnienia

    Tematyka farm wiatrowych (elektrowni wiatrowych) stanowi niezwykle interesujące pole badawcze – szczególnie w kontekście tez orzeczniczych, które w miarodajny i czytelny sposób wyjaśniają nam zawiłe problemy prawne, które z oczywistych względów pojawiają się przy inwestycjach związanych z elektrowniami wiatrowymi.

    Całość publikacji obejmować będzie analizę wyroków sądów administracyjnych w odniesieniu do kwestii prawnych oraz podatkowych. Każda z przywołanych tez ma ogromne znaczenie praktyczne i może okazać się nieoceniona przy obronie konkretnych stanowisk lub twierdzeń w przypadku wystąpienia ewentualnych sporów na gruncie stosowania prawa.

    Ważne i ciekawe tezy orzecznicze, które mają zastosowanie do tematyki elektrowni wiatrowych w naszym kraju

      Poniżej przedstawiamy syntetyczne wykazy z tez orzeczniczych, o których warto jest wiedzieć w kontekście szeroko rozumianej tematyki elektrowni wiatrowych w Polsce.

      1. Bieg postępowania w sprawie pozwolenia na budowę farmy wiatrowej – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2024 r., sygn. akt: II OSK 1443/21:

      „Zgodnie z art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 654) przywołanej ustawy postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, wszczęte i niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy, prowadzi się na podstawie przepisów dotychczasowych. Dlatego też, skutkiem normy intertemporalnej zawartej w art. 13 ust. 3 u.e.w. było to, że w przypadku, gdy postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej zostało wszczęte przed wejściem w życie u.e.w., to organ administracji architektoniczno-budowlanej, rozpatrując wniosek inwestora pomijał wymogi wynikające z art. 4 ust. 1 u.e.w., i co prawidłowo poczyniły organy orzekające w sprawie.”.

      • Określenie dopuszczalnych odległości farmy wiatrowej dla planowanej inwestycji mieszkaniowej – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2023 r., sygn. akt: II OSK 214/22:

      „Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 i pkt 5 u.i.z.e.w. przez odległość, o której mowa w art. 4 ust. 1, rozumie się najkrótszy odcinek pomiędzy: granicą terenu objętego decyzją o warunkach zabudowy, dotyczącą inwestycji, o której mowa w pkt 1, na którym możliwa jest lokalizacja tej inwestycji mieszkaniowej, a linią rozgraniczającą teren, którego sposób zagospodarowania określony w planie miejscowym dopuszcza budowę elektrowni wiatrowej. Norma ta jest jednoznaczna w swojej treści i wskazuje wprost na odległość do linii rozgraniczającej teren, na którym plan miejscowy, o którym mowa w art. 15 ust. 1 u.i.z.e.w., dopuszcza budowę elektrowni wiatrowej. Absolutnie niedopuszczalne było wyprowadzenie z brzmienia tego unormowania, stwierdzenia, że odległość powinna być mierzona nie od linii rozgraniczającej taki teren, lecz od linii zabudowy znajdującej się wewnątrz tego terenu.”.

      • Podstawy wyznaczenia obszaru oddziaływania inwestycji. Ustalenie stron postępowania wznowieniowego – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 3 sierpnia 2021 r., sygn. akt: II SA/Ol 343/21:

      „Same przepisy k.c. statuujące prawo własności (art. 140 i 143 k.c.), czy wprowadzające ogólny zakaz zakłócania korzystania z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych (art. 144 k.c.), nie są wystarczające do wyznaczenia obszaru oddziaływania inwestycji.”.

      „O ile istnieje potencjalna możliwość spowodowania szkodliwego oddziaływania inwestycji na otoczenie, biorąc pod uwagę indywidualne cechy projektowanego obiektu i sposób zagospodarowania terenu otaczającego działkę inwestora, osoby legitymujące się tytułem prawnym do działek położonych w tak wyznaczonym obszarze oddziaływania obiektu są stroną w szeroko rozumianym postępowaniu, czyli obejmującym cały proces decyzyjny poprzedzający realizację inwestycji.”.

      • Niespełnienie wymogów odległościowych. Automatyczna odmowa zgody na realizację przedsięwzięcia – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 maja 2021 r., sygn. akt: II SA/Łd 252/21:

      „Przy uznaniu, że przesłanka minimalnej odległości ma charakter arbitralny, uprawnione jest pominięcie wymogów odległościowych, a postępowanie ocenowe winno być przeprowadzone dla każdego przedsięwzięcia pod kątem zachowania norm ochrony zdrowia i norm środowiskowych.”.

      • Właściwość organu w sprawach dotyczących ostatecznych decyzji o pozwoleniu na budowę wydanych dla elektrowni wiatrowych – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 maja 2021 r., sygn. akt: IV SA/Po 1820/20:

      „Jedną z przyczyn bezprzedmiotowości postępowania w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. może być okoliczność, że postępowanie jest prowadzone przez organ niewłaściwy.”.

      • Wyznaczenie obszaru ograniczenia – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 kwietnia 2021 r., sygn. akt: II SA/Ol 102/21:

      „Dla ustalenia obszaru ograniczeń, który wyznacza art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, determinującego czy może zostać zlokalizowany budynek mieszkalny, nie ma znaczenia fakt, czy elektrownię wiatrową zrealizowano, czy jest ona w trakcie realizacji, bądź inwestycja ma dopiero powstać.”.

      • Minimalna odległość elektrowni wiatrowej od budynku mieszkalnego – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 kwietnia 2021 r., sygn. akt: II SA/Po 524/20:

      „Budynek mieszkalny albo budynek o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa niewątpliwie wchodzi w skład zabudowy zagrodowej. Zabudowa taka to zespół budynków położonych na nieruchomości rolnej, w skład których wchodzi budynek lub część budynku o charakterze mieszkalnym. Nie ma więc wątpliwości, że budynek mieszkalny jednorodzinny, który wchodzi w skład zabudowy zagrodowej, pełni funkcję mieszkalną lub co najmniej mieszaną, o której mowa w ustawie wiatrakowej. Zamierzenie inwestycyjne skarżącego musi więc być oceniane przez pryzmat przepisów tej ustawy. W konsekwencji należy więc wskazać, że budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem w zabudowie zagrodowej nie może przebiegać w odległości mniejszej niż dziesięciokrotność wysokości elektrowni wiatrowej mierzonej od poziomu gruntu do najwyższego punktu budowli, wliczając elementy techniczne, w szczególności wirnik wraz z łopatami (całkowita wysokość elektrowni wiatrowej).”.

      • Warunek zachowania odległości inwestycji wiatrowych od budynków mieszkalnych – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 marca 2021 r., sygn. akt: IV SA/Po 1881/20:

      „Przepis art. 15 ust. 3 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych – w sposób jednoznaczny – ogranicza wyłącznie sytuację prawną podmiotu realizującego inwestycję w zakresie projektowanej elektrowni wiatrowej, przy czym w żaden sposób nie modyfikuje przesłanki wynikającej z art. 4 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 5 tej ustawy dotyczącej konieczności zachowania w przypadku budynków mieszkalnych określonej odległości od „linii rozgraniczającej teren, którego sposób zagospodarowania określony w planie miejscowym dopuszcza budowę elektrowni wiatrowej”.”.

      „Odległość określona w art. 4 ust. 1 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych jest więc definiowana jako odcinek między dwoma punktami, wyspecyfikowanymi w poszczególnych jednostkach redakcyjnych art. 5 ust. 1 tej ustawy bez względu na to, czy mamy do czynienia ze stroną „inwestycji mieszkaniowej”, czy ze stroną „inwestycji energetyki wiatrowej”.”.

      1. Środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia – budowy elektrowni wiatrowej – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2020 r., sygn. akt: II OSK 70/18:

      „Norma z art. 13 ust. 3 ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, stanowi bowiem tylko, że postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, wszczęte i niezakończone do dnia wejścia w życie ustawy, prowadzi się na podstawie przepisów dotychczasowych. Tego rodzaju rozwiązania ustawodawca nie przewidział w stosunku do postępowań w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, które wprawdzie poprzedzają wydanie pozwolenia na budowę, ale stanowią odrębne postępowanie administracyjne prowadzone w innym przedmiocie i na innej podstawie prawnej.”.

      • Działalność polegająca na wytwarzaniu energii wiatrowej a podatek od nieruchomości – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2020 r., sygn. akt: II FSK 1596/18:

      „Ewentualne pogorszenie warunków prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorców wytwarzających energię wiatrową w następstwie podwyższenia opodatkowania podatkiem od nieruchomości majątku służącego do prowadzenia tej działalności nie powinno być również poczytywane i utożsamiane z udzieleniem asymetrycznej, selektywnej korzyści nieokreślonemu bliżej gronu przedsiębiorców wytwarzających energię elektryczną z innych źródeł. Czyli inaczej mówiąc, wytwarzających energię w inny sposób, z zastosowaniem odmiennych technologii i odmiennych urządzeń technicznych, skoro warunkiem uznania pomocy państwa za selektywną jest skierowanie jej do niektórych przedsiębiorstw spośród znajdujących się w porównywalnej sytuacji faktycznej i prawnej. O porównywalności istotnych cech prowadzenia działalności gospodarczej można w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego mówić wyłącznie w odniesieniu do przedsiębiorców zajmujących się energetyką wiatrową, a nie do wszystkich przedsiębiorców branży energetycznej, względnie nawet do wszystkich przedsiębiorców wytwarzających energię ze źródeł odnawialnych, tak na gruncie przepisów krajowych jak i unijnych. Przypomnieć należy, że przedmiotem opodatkowania w podatku od nieruchomości są grunty, budynki lub ich części i budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, czyli takie które są w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą (art. 2 ust. 1 pkt 1-3 u.p.o.l. w zw. z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.). Dokonując identyfikacji poszczególnych budynków, budowli i gruntów służących działalności gospodarczej polegającej na wytwarzaniu energii elektrycznej nie można dokonywać generalizacji, czy też prostego porównania i ich przyporządkowania do identycznych lub spełniających podobne funkcje części budowli bądź elementów technicznych budowli bądź części budowlanych urządzeń technicznych w różnych elektrowniach.”.

      • Obowiązek zachowania odległości od budynków mieszkalnych w przypadku elektrowni wiatrowych – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 maja 2020 r., sygn. akt: II SA/Sz 176/20:

      „W przypadku planowanej budowy elektrowni wiatrowej nie będzie ona mogła dojść do skutku, jeżeli nie zostały spełnione warunki w zakresie odległości od istniejących budynków mieszkalnych. Sam fakt, iż w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, uchwalonym przed wejściem w życie ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, przewidziano budowę elektrowni wiatrowych, nie jest bowiem wystarczający do tego, aby elektrownia powstała w zaplanowanym uprzednio miejscu.”.

      • Elektrownia wiatrowa jako przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2020 r., sygn. akt: II FSK 912/18:

      „Przepis art. 2 pkt 1 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych uzupełnia katalog budowli wyszczególnionych w art. 3 pkt 3 p.b. Skoro nakreślona definicja elektrowni wiatrowych została skonstruowana na potrzeby „przepisów prawa budowlanego”, to okoliczność ta nie może zostać nieuwzględniona w procesie wykładni art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l.”.

      • Opodatkowanie elektrowni wiatrowych – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 marca 2020 r., sygn. akt: II FSK 903/18:

      „Analiza art. 1a uat. 1 pkt 2 u.p.o.l., w zw. z art. 3 pkt 1 p.b., art. 3 pkt 3 p.b. oraz opisu zawartego w załączniku do p.b., w kontekście relacji tych unormowań do art. 2 pkt 1 u.i.e.w. wskazuje, że ten ostatni przepis uzupełnia, a nawet modyfikuje regulacje u.p.b. Takiemu sposobowi wykładni nie stoją na przeszkodzie wskazane w skardze przepisy Konstytucji RP, w szczególności zasada wolności gospodarczej, zasada równości i sprawiedliwości podatkowej, czy techniki ustalania zobowiązania podatkowego.”.

      • Elektrownia wiatrowa jako przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2020 r., sygn. akt: II FSK 633/18:

      „W stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2017 r. do 31 grudnia 2017 r. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegały elektrownie wiatrowe, a przedmiotem opodatkowania tym podatkiem objęte były wyłącznie fundament i wieża oraz elementy techniczne elektrowni wiatrowych, wymienione w art. 2 pkt 2 u.i.e.w.”.

      • Opodatkowanie elektrowni wiatrowych – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2020 r., sygn. akt: II FSK 718/18:

      „Z dniem 1 stycznia 2017 r. nastąpiła zmiana sposobu ustalania przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości, mająca zasadniczy wpływ na wysokość opodatkowania tym podatkiem elektrowni wiatrowych. Analiza art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., w związku z art. 3 pkt 1, art. 3 pkt 3 u.p.b. oraz opisu zawartego w załączniku do ustawy – Prawo budowlane w kontekście relacji tych unormowań do art. 2 pkt 1 u.i.e.w. wskazuje, że ten ostatni przepis uzupełnia, a nawet modyfikuje regulacje ustawy – Prawo budowlane. Artykuł 2 pkt 1 u.i.e.w. uzupełnia (modyfikuje) bowiem katalog budowli wymienionych w art. 3 pkt 3 u.p.b. Dlatego też uznać należy, że w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 grudnia 2017 r. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegały elektrownie wiatrowe, a przedmiotem opodatkowania tym podatkiem objęte były wyłącznie fundament i wieża oraz elementy techniczne elektrowni wiatrowych, wymienione w art. 2 pkt 2 u.i.e.w.”.

      • Opodatkowanie budowli w postaci elektrowni wiatrowej – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2020 r., sygn. akt: II FSK 630/18:

      „Art. 2 pkt 1 u.i.e.w. jest dość nieprecyzyjny, zważywszy na wymogi dotyczące budowy norm daninowych. Posłużenie się w tym przepisie określeniem „co najmniej”, świadczy o tym, że ustawodawca przewidywał możliwość objęcia pojęciem części składowych elektrowni wiatrowej także innych elementów, niż w przepisie tym wymienione. Jakich, to z przytoczonej regulacji nie wynika. Umieszczenie określenia „co najmniej” przed zwrotem „z fundamentu, wieży oraz elementów technicznych” naprowadza na wniosek, że ustawodawca dopuszcza objęcie zakresem pojęcia „elektrownia wiatrowa” również niewymienionych w art. 2 pkt 1 elementów budowlanych. O ile tego typu rozwiązanie jest możliwe do przyjęcia definicji budowli, kreowanej na potrzeby przepisów prawa budowlanego, o tyle taka konstrukcja nie precyzuje, co mianowicie stanowić może jeden z elementów pozwalających na skonkretyzowanie przedmiotu opodatkowania. Przyjęcie tezy, że definicja w takim kształcie mieści się w zakresie przedmiotowym unormowania art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., byłoby sprzeczne z omówionymi dyrektywami interpretacyjnymi, sformułowanymi przez Trybunał Konstytucyjny chociażby w wyroku w sprawie P 33/09, dotyczącymi dookreśloności obowiązku podatkowego. Skoro bowiem art. 2 ust. 1 u.i.e.w nie przesądza, jakie elementy składać mają się na pojęcie elektrowni wiatrowej (można tu nawet mówić o nieograniczonym katalogu), odnoszenie tak skonstruowanej definicji do podatkowego ujęcia budowli – w świetle dyrektyw interpretacyjnych wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie P 33/09 – należałoby uznać za niedopuszczalne. Realizacja zasady dookreśloności obowiązku daninowego przy konstruowaniu normy podatkowej określającej przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości wymaga zatem pominięcia użytego zwrotu „co najmniej” i uznania, że przedmiotem opodatkowania tym podatkiem objęte były od dnia 1 stycznia 2017 r. wyłącznie fundament, wieża oraz elementy techniczne elektrowni wiatrowych, wymienione w art. 2 ust. 2 u.i.e.w.”.

      • Opodatkowanie elektrowni wiatrowych – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2020 r., sygn. akt: II OSK 3449/18:

      „Nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem, aby obiekt techniczny mógł być zaklasyfikowany jako elektrownia wiatrowa, musi składać się ze wszystkich elementów technicznych, ściśle wymienionych i określonych w art. 2 pkt 1 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych. Mając na względzie ustawową definicję elektrowni wiatrowej przyjąć należy, że instalacja ta składa się z urządzeń technicznych (niezbędnych do wytwarzania energii), w tym z poszczególnych elementów technicznych wymienionych w art. 2 ust. 2 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, przy czym elementy powyższe wymienione są alternatywnie, a obiekt techniczny, posiadający choćby jeden z nich spełnia wymogi określone w art. 2 pkt 1 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych i jest elektrownią wiatrową.”.

      • Przymiot strony w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę elektrowni wiatrowej – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2020 r., sygn. akt: II OSK 870/18:

      „Przepis art. 13 ust. 3 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, jak i następne art. 13 tej ustawy, regulują stosowanie przepisów dotychczasowych do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygania spraw wydania i zmian pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowych. Nie oznacza to wyłączenia stosowania tej nowej regulacji do wyprowadzenia interesu prawnego jednostek żądających udzielenia ochrony prawnej.”.

      • Ustalanie kręgu stron postępowania w sprawie pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2020 r., sygn. akt: II OSK 700/18:

      „Ustawa z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych nie normuje problematyki ustalania kręgu stron postępowania w sprawie pozwolenia na budowę elektrowni. Zgodnie z art. 8 tej ustawy w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy p.b., co oznacza, że ocena przymiotu strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej będzie każdorazowo dokonywana przez pryzmat regulacji art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 p.b.”.

      • Ocena przymiotu strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2020 r., sygn. akt: II OSK 604/18:

      „Ocena przymiotu strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowej jest każdorazowo dokonywana przez pryzmat regulacji art. 28 ust. 2 p.b. w zw. z art. 3 pkt 20 p.b. O ile zatem, inwestor nie będzie związany odległościami określonymi w art. 4 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, a jego projekt budowlany nie będzie weryfikowany z punktu widzenia zgodności z przepisami tej ustawy, to już zrealizowanie inwestycji (wybudowanie elektrowni wiatrowej) może wprowadzać istotne, znacznie dalej idące ograniczenia w możliwości zagospodarowania sąsiednich nieruchomości, w tym nieruchomości odwołujących i tych zagadnień nie można marginalizować na tle rozpoznawanej sprawy. Z chwilą wejścia w życie ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych mogą zaktualizować się przewidziane w tych przepisach ograniczenia w zagospodarowaniu (zabudowie) nieruchomości.”.

      • Opodatkowanie elektrowni wiatrowych – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2020 r., sygn. akt: II FSK 294/18:

      „Przepisy ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, a zwłaszcza art. 2 ust. 1 u.i.e.w., mają zastosowanie do skonstruowania normy prawnej regulującej przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Analiza art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., w związku z art. 3 pkt 1 p.b., art. 3 pkt 3 p.b. oraz opisu zawartego w Załączniku do ustawy z 1994 r. – Prawo budowlane, w kontekście relacji tych unormowań do art. 2 pkt 1 u.i.e.w. wskazuje, że ten ostatni przepis uzupełnia, a nawet modyfikuje regulacje ustawy z 1994 r. – Prawo budowlane. Takiemu sposobowi wykładni tych przepisów nie stoją na przeszkodzie przepisy Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności zasada równości, zasada wolności gospodarczej, zasada ochrony własności i ochrony środowiska oraz zasada równości i sprawiedliwości podatkowej.”.

      „Art. 2 pkt 1 u.i.e.w. uzupełnia katalog budowli wyszczególnionych w art. 3 pkt 3 p.b. Podstawowe znaczenie dla oceny prawidłowości zawartego w art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. odesłania ma użyty w art. 2 pkt 1 u.i.e.w. zwrot legislacyjny „w rozumieniu przepisów prawa budowlanego”. Skoro nakreślona w art. 2 pkt 1 u.i.e.w. definicja elektrowni wiatrowych została skonstruowana na potrzeby „przepisów prawa budowlanego”, to okoliczność ta nie może zostać nie uwzględniona w procesie wykładni art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l.”.

      • Elektrownia wiatrowa jako budowla a przepisy u.p.o.l. – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 listopada 2019 r., sygn. akt: II FSK 3668/17:

      „Dla oceny prawidłowości zawartego w art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. odesłania podstawowe znaczenie ma użyty w art. 2 pkt 1 u.i.e.w. zwrot legislacyjny „w rozumieniu przepisów prawa budowlanego”. Skoro nakreślona w art. 2 pkt 1 u.i.e.w. definicja elektrowni wiatrowych została skonstruowana na potrzeby „przepisów prawa budowlanego”, to okoliczność ta nie może zostać nie uwzględniona w procesie wykładni art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l.”.

      • Obowiązek orzekania z uwzględnieniem nowego stanu prawnego – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2019 r., sygn. akt: II OSK 3078/17:

      „Przepis art. 16 ust. 2 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych reguluje jedynie kwestie właściwości organów, a nie obowiązku stosowania przepisów obowiązujących przed dniem wejścia w życie ustawy.”.

      • Niespełnienie wymogu minimalnej odległości od elektrowni wiatrowej a bezprzedmiotowość postępowania – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2019 r., sygn. akt: II OSK 2769/17:

      „Jeżeli odległość przewidziana przez inwestora jest mniejsza niż odległość minimalna określona w ustawie z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, to właściwy w sprawie organ nie ma możliwości ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji takiego przedsięwzięcia. Nie oznacza to jednak, że postępowanie w tej sprawie staje się bezprzedmiotowe, ponieważ przedmiot tej sprawy nadal istnieje. Natomiast w takiej sytuacji organ powinien odmówić ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia.”.

      • Lokalizacja i budowa elektrowni wiatrowych oraz warunki lokalizacji elektrowni wiatrowych w sąsiedztwie istniejącej albo planowanej zabudowy mieszkaniowej – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2019 r., sygn. akt: II OSK 2544/17:

      „Skutkiem art. 13 ust. 3 u.e.w. w postępowaniach wszczętych przed dniem wejścia w życie tej ustawy znajdują zastosowanie przepisy, które do tego dnia określały warunki i tryb lokalizacji i budowy elektrowni wiatrowych oraz warunki lokalizacji elektrowni wiatrowych w sąsiedztwie istniejącej albo planowanej zabudowy mieszkaniowej.”.

      • Konstrukcja elektrowni wiatrowej – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 czerwca 2019 r., sygn. akt: II SA/Sz 348/19:

      „W świetle ustawowej definicji elektrowni wiatrowej instalacja ta składa się z urządzeń technicznych (niezbędnych do wytwarzania energii), w tym z poszczególnych elementów technicznych z art. 2 ust. 2 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, przy czym elementy techniczne wymienione są alternatywnie i jeżeli obiekt techniczny, posiada choćby jeden z wymienionych elementów oraz spełnia wymogi art. 2 ust. 1 ustawy jest elektrownią wiatrową. Ponadto nie muszą to być elementy składowe instalacji dosłownie wymienione w ustawie, a jedynie takie, które odpowiadają funkcjom im przypisanym.”.

      1. Określenie organu kompetentnego w sprawach obiektów i robót budowlanych elektrowni wiatrowych – postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 maja 2019 r., sygn. akt: II OW 26/19:

      „Z dniem 16 lipca 2016 r. weszła w życie powołana ustawa z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, która w art. 9 pkt 2 dokonała nowelizacji art. 82 Prawa budowlanego. Na mocy tej zmiany, od dnia 16 lipca 2016 r., przepis art. 82 ust. 3 pkt 5b Prawa budowlanego stanowi, że wojewoda jest organem administracji architektoniczno-budowlanej wyższego stopnia w stosunku do starosty oraz organem pierwszej instancji w sprawach obiektów i robót budowlanych elektrowni wiatrowych, w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz. U. poz. 961).”.

      „Jednocześnie powołana ustawa z dnia 20 maja 2016 r. nie zawiera regulacji dotyczących właściwości organów administracji architektoniczno-budowlanej do prowadzenia spraw w trybie wznowieniowym, dotyczących pozwoleń na budowę elektrowni wiatrowych wydanych przed dniem jej wejścia w życie. W związku z tym, że przepisy przejściowe wprost nie wskazują, który organ administracji publicznej jest obecnie uprawniony do załatwiania tego rodzaju spraw, mając na uwadze powołaną powyżej koncepcję „podążania” kompetencji w ślad za nową właściwością organów, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż dla rozstrzygnięcia niniejszego sporu decydujące znaczenie ma określenie organu kompetentnego w sprawach obiektów i robót budowlanych elektrowni wiatrowych na podstawie obowiązujących przepisów, które w art. 82 ust. 3 pkt 5b Prawa budowlanego wskazują na właściwość wojewody.”.

      • Definicja elektrowni wiatrowych – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 lutego 2019 r., sygn. akt: I SA/Po 489/18:

      „Definicja elektrowni wiatrowej zawarta w treści art. 2 u.i.e.w. musi być odczytywana w taki sposób, by zapewniała wyłączność ustawy dla określania przedmiotu podlegającego opodatkowaniu, gwarantowała odpowiedni standard przejrzystości prawa podatkowego oraz uniemożliwiała dokonywanie wykładni z podobieństwa ustawy (analogia legis) w celu ochrony interesów podatnika przed nazbyt szerokim władztwem podatkowym organów podatkowych, opartym o swobodne uznanie w zakresie przedmiotu opodatkowania.”.

      • Postępowanie w sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2018 r., sygn. akt: II FSK 3284/17:

      „Art. 2 pkt 1 u.i.e.w. uzupełnia katalog budowli wyszczególnionych w art. 3 pkt 3 p.b. Podstawowe znaczenie dla oceny prawidłowości zawartego w art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. odesłania ma użyty w art. 2 pkt 1 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych zwrot legislacyjny „w rozumieniu przepisów prawa budowlanego”. Skoro nakreślona w art. 2 pkt 1 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych definicja elektrowni wiatrowych została skonstruowana na potrzeby „przepisów prawa budowlanego”, to okoliczność ta nie może zostać nie uwzględniona w procesie wykładni art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l.”.

      • Charakter zwrotu „umarza się” zawartego w art. 14 ust. 5 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych. Znaczenie zwrotu „wyłącznie” zawartego w art. 3 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2018 r., sygn. akt: II OSK 2305/17:

      „Użyty przez ustawodawcę zwrot „umarza się” w art. 14 ust. 5 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, wiąże organ orzekający, albowiem ma charakter imperatywny, a zatem wydanie decyzji o umorzeniu postępowania nie jest w takiej sytuacji pozostawione uznaniu organu administracyjnego.”.

      „Znaczenie zwrotu „wyłącznie” zawartego w art. 3 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, oznacza, że w przypadku barku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest możliwa lokalizacja elektrowni wiatrowej w oparciu o decyzję w warunkach zabudowy.”.

      • Legitymacja do żądania wszczęcia postępowania nadzwyczajnego – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 stycznia 2018 r., sygn. akt: VII SA/Wa 599/17:

      „Organ oceniając czy dany podmiot, który nie brał udziału w postępowaniu zakończonym decyzją której dotyczy postępowanie nadzwyczajne, ma legitymację do żądania wszczęcia tego postępowania, powinien wziąć pod uwagę przepisy prawa materialnego z dnia złożenia tego wniosku. Jest to bowiem „nowa” sprawa, odrębna od sprawy zakończonej decyzją wydaną w trybie zwykłym, objętą wnioskiem o stwierdzenie nieważności.”.

      • Elektrownia wiatrowa jako przedsięwzięcie ingerujące w środowisko – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2018 r., sygn. akt: II OSK 1099/17:

      „Przepis art. 2 pkt 1 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych odnosi się także do pojęcia przedsięwzięcia w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko.”.

      • Obszar oddziaływania elektrowni wiatrowej – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2017 r., sygn. akt: VII SA/Wa 351/17:

      „Nie można twierdzić, że obszarem oddziaływania elektrowni wiatrowej – w rozumieniu art. 3 pkt 20 p.b. – jest obszar w odległości równej lub większej od dziesięciokrotności wysokości elektrowni wiatrowej mierzonej od poziomu gruntu do najwyższego punktu budowli, wliczając elementy techniczne, w szczególności wirnik wraz z łopatami (całkowita wysokość elektrowni wiatrowej), zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych.”.

      • Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 30 listopada 2017 r., sygn. akt: II SA/Bk 638/17:

      „Przepis art. 15 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych odnosi się generalnie do kwestii związanych z obowiązującymi studiami uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz planów zagospodarowania przestrzennego województw i planów miejscowych gminy. W szczególności odnosi się do wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w sytuacji niespełniania warunków odległości określonych w art. 4 ustawy w sytuacji, gdy obowiązuje plan miejscowy przewidujący lokalizację elektrowni wiatrowej bądź projekt planu. Z przepisu tego nie wynika bynajmniej, że przepisów omawianej ustawy, a w tym art. 4 nie stosuje się do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanych dla inwestycji zlokalizowanych na terenach objętych planem miejscowym, który nie przewiduje lokalizacji elektrowni wiatrowej.”.

      1. Zakres czasowy zastosowania art. 4 ustawy – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 września 2017 r., sygn. akt: II SA/Łd 434/17:

      „Przepis art. 4 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, wobec braku regulacji intertemporalnych w tym zakresie, ma zastosowanie również do postępowań wszczętych przed datą wejścia w życie ustawy.”.

      • Wartość rynkowa jako podstawa opodatkowania budowli, od których nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 13 września 2017 r., sygn. akt: I SA/Ol 540/17:

      „Ponieważ elementy techniczne elektrowni wiatrowej nie były budowlą ani częścią budowli w rozumieniu przepisów u.p.o.l, to nie można przyjąć, że od elektrowni wiatrowej rozumianej jako budowla składająca się z fundamentów, wieży i elementów technicznych wymienionych w art. 2 pkt 2 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, dokonuje się (dokonywało się) odpisów amortyzacyjnych.”.

      • Zakres zastosowania art. 155 k.p.a. na podstawie art. 87 ustawy z 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku. Wykładnia językowa art. 15 ust. 3 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 sierpnia 2017 r., sygn. akt: II SA/Po 162/17:

      „Skoro zmiana decyzji musi być poprzedzona np. oceną oddziaływania na środowisko (jeżeli jest ona wymagana), to znaczy, że organ wydający decyzję zmieniającą uwarunkowania środowiskowe realizacji przedsięwzięcia przeprowadza ponowne merytoryczne postępowanie. W związku z tym swoboda jego działania jest dużo szersza, choć nie wolno pomijać, że zdeterminowana wnioskiem strony, niż wynikałoby to tylko z art. 155 k.p.a.”.

      „Dokonując wykładni językowej wskazać należy, iż art. 15 ust. 3 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych zakazuje wydawania nowych decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, które nie spełnia wymogów odległościowych.”.

      • Zakres przedmiotowy przepisu intertemporalnego art. 13 ust. 3 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 3 sierpnia 2017 r., sygn. akt: II SA/Sz 493/17:

      „Analiza przepisów art. 13 ust. 3 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych w związku z art. 15 ust. 2 i ust. 3 ww. ustawy nie daje podstawy do przyjęcia, że przepisy ustawy stosuje się tylko do spraw w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań, które zostały wszczęte po dniu wejścia w życie ustawy. Brak w przepisie art. 13 ust. 3 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych jakiegokolwiek odniesienia do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Natomiast z treści przepisów art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy nie można wyciągnąć wniosku, że przepisy ustawy stosuje się wyłącznie do postępowań wszczętych po dniu wejścia w życie ustawy.”.

      • Rozszerzenie definicji budowli o elektrownie wiatrowe – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 14 czerwca 2017 r., sygn. akt: I SA/Ol 275/17:

      „Zmiana wprowadzona ustawą z 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 961) polegała na rozszerzeniu od dnia 1 stycznia 2017 r. przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Rozszerzenie to nie ma jednak charakteru dyskryminującego, gdyż znajduje zastosowanie jednakowo do wszystkich podmiotów świadczących tego typu usługi na terytorium kraju. Decyzja ustawodawcy o rozszerzeniu definicji budowli w przypadku elektrowni wiatrowej, jeżeli tylko nie skutkuje nieuzasadnionym zróżnicowaniem sytuacji podmiotów świadczących tego typu usługi, wpisuje się w zakres swobody regulacyjnej ustawodawcy krajowego, który tym samym daje wyraz temu, jakie wartości społeczne korzystają z pierwszeństwa ochrony.”.

      • Lokalizowanie elektrowni wiatrowej wyłącznie na podstawie planu miejscowego – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 maja 2017 r., sygn. akt: II SA/Po 172/17:

      „Zwrot „wyłącznie” oznacza, iż w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest możliwa lokalizacja elektrowni wiatrowej w oparciu o decyzję w warunkach zabudowy. Potwierdza to treść przepisów przejściowych do ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych.”.

      „W ustawie o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych brak jest przepisu przejściowego, z którego by wynikało, iż do wniosków o wydanie warunków zabudowy złożonych (wniesionych) przed dniem w życie tej ustawy stosuje się przepisy dotychczas obowiązujące. Ustawodawca w art. 3 i art. 14 ust. 5 ustawy wprost wykluczył możliwość rozstrzygania o lokalizacji elektrowni wiatrowych w drodze decyzji administracyjnych.”.

      • Skutki wprowadzenia ograniczenia co do lokalizacji elektrowni wiatrowych jedynie na podstawie planów miejscowych – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 maja 2017 r., sygn. akt: II SA/Po 166/17:

      „Zwrot „wyłącznie” oznacza, iż w przypadku barku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie jest możliwa lokalizacja elektrowni wiatrowej w oparciu o decyzję w warunkach zabudowy.”.

      „Po wejściu w życie ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych brak jest możliwości ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji w zakresie budowy elektrowni wiatrowej – na mocy przepisu szczególnego ustalenie lokalizacji elektrowni wiatrowej może się odbywać jedynie na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zatem skutki procesowe postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, a wydanie na podstawie art. 105 § 1 decyzji o umorzeniu błędnie wszczętego postępowania administracyjnego są taki same.”.

      • Zmiana decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy wiatrowej – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt: II SA/Sz 251/17:

      „W świetle treści art. 87 zd. 1 ustawy z 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko należy pominąć zasadę, że organ administracji orzekający na podstawie art. 155 k.p.a. przeprowadza kontrolę wydanej decyzji ostatecznej wyłącznie z jednego punktu widzenia – tj. badając, czy za jej zmianą lub uchyleniem przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony, nie jest bowiem uprawniony do ponownego merytorycznego rozpatrywania sprawy, gdyż w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 155 k.p.a. nie stosuje się przepisów prawa materialnego. Skoro bowiem zmiana decyzji musi być poprzedzona np. oceną oddziaływania na środowisko (jeżeli jest ona wymagana), to znaczy, że organ wydający decyzję zmieniającą uwarunkowania środowiskowe realizacji przedsięwzięcia przeprowadza ponowne merytoryczne postępowanie.”.

      „Przepis art. 15 ust. 3 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych nie może dotyczyć sytuacji zmiany decyzji w zakresie, w jakim nie ulega zmianie lokalizacja przedsięwzięcia, co wymagałoby dokonania analiz odległościowych na podstawie nowych regulacji. Dokonując wykładni językowej wskazanego przepisu wskazać należy, iż art. 15 ust. 3 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych zakazuje wydawania nowych decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje przedsięwzięcia, które nie spełnia wymogów odległościowych, ale jednocześnie nie zakazuje zmiany wcześniejszych zgód w zakresie, w jakim nie dochodzi do zmian odległościowych.”.

      • Związany charakter decyzji o umorzeniu postępowania w przedmiocie wydania decyzji WZ, dotyczącego elektrowni wiatrowych, wszczętego i niezakończonego do dnia 16 lipca 2016 r. – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 maja 2017 r., sygn. akt: II SA/Łd 29/17:

      „Zwrot „umarza się” użyty przez ustawodawcę w art. 14 ust. 5 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych wiąże organ orzekający, ma niewątpliwie charakter imperatywny, a zatem wydanie decyzji o umorzeniu postępowania nie jest w takiej sytuacji pozostawione uznaniu organu administracyjnego.”.

      „Przyczyny, dla których sprawa będąca przedmiotem postępowania administracyjnego utraciła charakter sprawy administracyjnej lub nie miała takiego charakteru jeszcze przed wszczęciem postępowania, mogą być różnorodnej natury. Dzieli się te przyczyny na podmiotowe i przedmiotowe, te zaś na spowodowane „faktami naturalnymi” lub zdarzeniami prawnymi. Tym samym bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której mowa w art. 105 § 1 k.p.a. może wynikać z bardzo różnorodnych przyczyn, ich katalog nie jest zamknięty.”.

      • Opodatkowanie elementów budowlanych elektrowni wiatrowej – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt: I SA/Ol 17/17:

      „Treść art. 17 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych potwierdza cel ustawodawcy, jakim było opodatkowanie podatkiem od nieruchomości od elektrowni wiatrowej od 1 stycznia 2017 r., nie tylko elementów budowlanych elektrowni wiatrowej, ale również jej elementów technicznych.”.

      • Sprzeczność inwestycji z odrębnymi przepisami prawa jako przesłanka odmowy wydania decyzji środowiskowych uwarunkowaniach. Warunki konieczne do wydania decyzji środowiskowej. Uwzględnienie zmiany przepisów jako realizacja zasady legalizmu. Obowiązek merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ odwoławczy – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2017 r., sygn. akt: IV SA/Wa 2590/16:

      „Niewątpliwe przesłankę odmowy wydania decyzji środowiskowych uwarunkowaniach stanowi sprzeczność planowanego przedsięwzięcia z odrębnymi przepisami prawa.”.

      „Oprócz lokalizacji elektrowni w planie miejscowym warunkiem koniecznym do wydania decyzji środowiskowej jest zachowanie określonej w art. 4 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych odległości inwestycji od budynków mieszkalnych oraz parków narodowych, rezerwatów przyrody, parków krajobrazowych, obszarów Natura 2000 i leśnych kompleksów promocyjnych.”.

      „Zgodnie z zasadą legalizmu wyrażoną w art. 6 k.p.a. organ rozstrzygający daną sprawę ma obowiązek zastosować przepisy obowiązujące w dacie wydania decyzji. Zasada ta dotyczy więc również organu odwoławczego, który wydając decyzję musi uwzględnić zmianę przepisów prawa, jeżeli taka nastąpiła po wydaniu decyzji przez organ I instancji.”.

      „Postępowanie odwoławcze nie może ograniczyć się do kontroli decyzji I instancji. Organ odwoławczy ma nie tylko uprawnienie, ale obowiązek merytorycznego rozpoznania sprawy. W wyniku samodzielnego rozstrzygania organ odwoławczy może dokonać zupełnie innej oceny materiału dowodowego i ustalić inaczej niż organ I instancji stan faktyczny.”.

      • Utrata mocy decyzji w sprawie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie turbiny wiatrowej a ostateczność decyzji – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 grudnia 2016 r., sygn. akt: II SA/Łd 720/16:

      „Artykuł 14 ust. 6 ustawy z 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych odnosi się do ostatecznych decyzji o warunkach zabudowy, na podstawie których wszczęto postępowanie o pozwolenie na budowę. Co prawda nie wynika to wprost z ww. przepisu, ale utrata mocy, o której mowa w tym przepisie, dotyczyć może wyłącznie decyzji ostatecznej, czyli wywołującej skutki prawne w niej zawarte. Decyzje nieostateczne takich skutków nie wywierają, dlatego nie mogą utracić mocy prawnej.”.

      Podsumowanie

      Niezmiennie zachęcamy do polemiki, komentarzy oraz głosów związanych z przywołanymi tezami orzeczniczymi oraz twierdzeniami składów orzekających naszych krajowych sądów. Jak widzimy tematyka ta jest niezwykle rozbudowana i w pewnych przypadkach bardzo skomplikowana, dlatego też warto jest dysponować solidnym przygotowaniem w zakresie wiedzy na temat aktualnych tez orzeczniczych w odniesieniu do problemów związanych z farmami wiatrowymi w praktyce.

      Zmień zgody